RENK

çocuk oturmuş çiçekler diziyor kalifiye çiçekler
bahçesinde babalar götürmesin diye toprağı
   -biz bu rengi en son doğarken gördüydük
    ölüm susarak, gürültüyle bazen
    dünyanın bütün evlerinde dolaşmaktayken

her sokak içimizden gitmek için bir neden
bulunca bir bahçeden dünyaya açılan çiçeği
çocuk dar sokaklara gök resimleri çizerdi
   -dağılıyor betonda bilyeler ve beyinler
    toprakta renklerin yalnız adı kalıp da
    babalar bir ölüyü elleriyle beslerken

renkler bize her zaman yırtılarak gelirdi
hiçbir yüzü kendisinde kalmayınca çocuk
bu yüzden geceye bakıyor yırtılan renklere
   -sancılar yara bantları ve bazı şarkılar
    sonra içinden geçtiğim gecede bu yüzüm
    biraz daha kalabilir mi bende?

Gece vardır şimdi bir renk olarak
gece bir renk adıdır hem öyle 
iki rengi karıştırmakla da bulunamaz
gece vardır şimdi bahçelerde onların üzerinde
dünya denen yıkıntı dönüşünü tamamlarken
çocuk durup izlerken bir boşluğun dönüşünü
ölümüzü isteyen akbabalar gibi dönüşünü hem de
   -gece var şimdi nefti ya da lacivert
    bahçemde babalar toprağı götürmesin diye
    geceyle aramda bir çiçeğin düşü var